Lokalizacja tęczówki
Program Iris Finder został zaprojektowany do przetwarzania zdjęć ludzkich oczu w świetle widzialnym.
Narzędzie to posiada efektywny algorytm do lokalizacji zewnętrznej i wewnętrznej granicy tęczówki w zdjęciu
załadowanym z pliku w formacie jpeg.
Program został zrealizowany w sposób obiektowy, w języku C++. Wykorzystuje on bibliotekę IPL do reprezentacji zdjęć
w formie struktury danych oraz bibliotekę FLTK, w której został zaprojektowany graficzny interfejs użytkownika.
Program umożliwia łatwe wybranie obrazów do przetworzenia (bądź całych katalogów) oraz prezentuje efekt lokalizacji w czytelnej formie graficznej. Zastosowany algorytm jest silnie zoptymalizowany dzięki czemu możliwa jest dynamiczna lokalizacja tęczówki, dla strumienia zdjęć pobieranego w czasie rzeczywistym z kamery.
Program umożliwia łatwe wybranie obrazów do przetworzenia (bądź całych katalogów) oraz prezentuje efekt lokalizacji w czytelnej formie graficznej. Zastosowany algorytm jest silnie zoptymalizowany dzięki czemu możliwa jest dynamiczna lokalizacja tęczówki, dla strumienia zdjęć pobieranego w czasie rzeczywistym z kamery.
Główne okno programu z załadowanym obrazem.
Ostatnie zmiany
Wersja 1.2
Wersja 1.2
- Lokalizacja powiek
- Śledzenie tęczówki w czasie rzeczywistym, Obejrzyj film
- Sterowanie układem przemieszczającym kamerę,
z wykorzystaniem biblioteki IrisComm, Obejrzyj film - Autofokus kamery
Główne etapy algorytmu lokalizacji możemy prześledzić na schemacie poniżej:
1. Załadowanie kolorowego zdjęcia z pliku.
2. Znajdowanie odbić światła.
3. Wypełnienie refleksów w kolorowym zdjęciu na podstawie wartości RGB sąsiednich pikseli.
4. Konwersja kolorowego, wypełnionego obrazu do skali szarości.
5. Zgrubna lokalizacja tęczówki operatorem Daugman'a w obrazie o zmniejszonej rozdzielczości, zawierającym
tylko składową czerwoną.
6. Znalezienie zewnętrznej granicy tęczówki w obrazie o oryginalnym rozmiarze za pomocą operatora Daugman'a.
7. Precyzyjne wyznaczenie wewnętrznej granicy tęczówki w obrazie o pełnej rozdzielczości.
Po zakończonej lokalizacji tęczówki możemy przetransformować obraz z kartezjańskiego układu współrzędnych do biegunowego.
Projekcja tęczówki.
Mapa refleksów: czarny obszar - piksele z właściwą częścią obrazu reprezentującą tęczówkę, biały obszar - refleksy, które pomijamy podczas dalszej ekstrakcji cech tęczówki.
